Το φωτορεπορτάζ.
Το βιβλίο «Ο Φοίνικας».
Ο συγγραφέας Χρήστος Χωμενίδης.
Οι Εκδόσεις Πατάκη.

Η παρουσίαση μεταδόθηκε και ζωντανά από τη σελίδα Facebook του Public, με την υποστήριξη του Bookia.gr.

Με τον συγγραφέα διάβασαν και συνομίλησαν, ο Βασίλης Παπαβασιλείου, σκηνοθέτης και ηθοποιός, και η ηθοποιός Γωγώ Μπρέμπου.

Εμπνευσμένο από τον έρωτα της Εύας Πάλμερ και του Άγγελου Σικελιανού –όχι όμως βασισμένο πιστά στα αληθινά γεγονότα–, «Ο Φοίνικας» είναι ίσως το πιο φιλόδοξο έργο του Χωμενίδη.

Καλύπτει σαράντα σχεδόν χρόνια, από το 1890 έως το 1927. Κινείται από τα βοσκοτόπια της Πάρνηθας μέχρι τη Νέα Υόρκη των αρχών του 20ού αιώνα κι από το «μαύρο 1897» ίσαμε τη μικρασιατική καταστροφή, τη μεσοπολεμική Αθήνα, το Πήλιο, τους Δελφούς… Ένα πλήθος ιστορικών προσώπων –ή μυθιστορηματικών αντανακλάσεών τους– παρελαύνουν στις σελίδες του.

Από τον Ελευθέριο Βενιζέλο, τον Ιωάννη Μεταξά και τον Κωστή Παλαμά μέχρι τον Κώστα Καρυωτάκη, τον λαϊκό ζωγράφο Θεόφιλο, τον Αλέξανδρο Ιόλα…

Κυρίως όμως «Ο Φοίνικας» δεν αφήνει ανέγγιχτο κανένα από τα μεγάλα, τα διαχρονικά ζητήματα. Η καταγωγή και η ταυτότητα του καθενός, ο έρωτας, η γονεϊκότητα, οι ολισθηρές στροφές του βίου, η πίστη και η προδοσία, η αγωνία για ένα νόημα που θα υπερβαίνει τον θάνατο.

Το γεγονός ότι ο Χωμενίδης αφιερώνει τη Μεγάλη χειρονομία σε όλους τους ανθρώπους που έχει συναντήσει ποτέ, δεν είναι ασφαλώς τυχαίο. Την πιστεύει ως το βιβλίο της ζωής του και το επιστρέφει σε όσους, με τα λόγια και τις πράξεις τους, τον διαμόρφωσαν. Τον έκαναν συγγραφέα.

Εμπνευσμένος από τον έρωτα της Εύας Πάλμερ και του Άγγελου Σικελιανού -μα όχι προσηλωμένος στα αληθινά γεγονότα- ο “Φοίνικας” είναι το πιο φιλόδοξο έργο του Χωμενίδη.

Καλύπτει εβδομήντα σχεδόν χρόνια, από το 1860 έως το 1927. Κινείται από τα βοσκοτόπια της Πάρνηθας μέχρι τη Νέα Υόρκη των αρχών του 20ού αιώνα κι από το “μαύρο 1897” ίσαμε τους Βαλκανικούς Πολέμους, τη Μικρασιατική Καταστροφή, τη μεσοπολεμική Αθήνα, το Πήλιο, τους Δελφούς… Ένα πλήθος ιστορικών προσώπων -ή μυθιστορηματικών αντανακλάσεών τους- παρελαύνει στις σελίδες του. Από τον Ελευθέριο Βενιζέλο, τον Κωστή Παλαμά, την Κυβέλη έως τον Κώστα Καρυωτάκη, τον λαϊκό ζωγράφο Θεόφιλο, τον Μάρκο Βαμβακάρη…

Κυρίως όμως ο “Φοίνικας” δεν αφήνει ανέγγιχτο κανένα από τα μεγάλα, τα διαχρονικά ζητήματα. Την καταγωγή και την ταυτότητα του καθενός, τον έρωτα, τη γονεϊκότητα, τις ολισθηρές στροφές του βίου, την πίστη και την προδοσία, την αγωνία για ένα νόημα που θα υπερβαίνει τον θάνατο.

Ο φοίνικας, το εμβληματικό πουλί που αιώνια καίγεται από την ίδια τη φωτιά του και αιώνια ξαναγεννιέται από τις στάχτες του, κυριαρχεί -έστω και αθέατος- από την αρχή του μυθιστορήματος. Και αποθεώνεται στο τέλος του.

O Χρήστος Χωμενίδης γεννήθηκε το 1966 στην Aθήνα. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Aθηνών και παρακολούθησε μαθήματα νομικών στην Σοβιετική Ένωση και Επικοινωνίας στην Αγγλία. Αρχικά εργάστηκε σε δικηγορικό γραφείο των Αθηνών. Πρωτοεμφανίστηκε ως συγγραφέας το 1988, με διήγημά του στο περιοδικό “Playboy”. Έκτοτε συνεργάστηκε με πολλές εφημερίδες και περιοδικά, με πιο πρόσφατες τις συνεργασίες με “Τα Νέα” και με το περιοδικό “Capital”. Tο 1993 εξέδωσε το πρώτο του μυθιστόρημα, “Tο σοφό παιδί” (Εστία, 21η έκδοση: Μάιος 2001· Εκδόσεις Πατάκη, 2008), που το 1997 μεταφράστηκε στα γαλλικά (“Le Jeune sage”, Seuil) και στη συνέχεια στα ιταλικά και στα εβραϊκά. Ακολούθησε το μυθιστόρημα “Tο ύψος των περιστάσεων” (Εστία, 1995, γαλλικά: “La hauteur des circonstances”, Seuil, 1998), η συλλογή διηγημάτων “Δεν θα σου κάνω το χατίρι” (Εστία, 1997), το μυθιστόρημα “H φωνή” (Εστία, 1998, 10η έκδοση: 1999· Εκδόσεις Πατάκη, 2011, γαλλικά: “La voix volee”, Seuil, 2003), καθώς και τα βιβλία “Δεύτερη ζωή” (διηγήματα, Εστία, 2000), “Υπερσυντέλικος” (μυθιστόρημα, Εστία, 2003), “Το σπίτι και το κελλί” (μυθιστόρημα, Πατάκης, 2005· 8η έκδοση, 2014), “Λόγια φτερά” (μυθιστόρημα, Πατάκης, 2009), “Στη Δευτέρα Παρουσία ας μας βάλουν απουσία” (διηγήματα, Πατάκης, 2010), “Ο κόσμος στα μέτρα του” (μυθιστόρημα, Πατάκης, 2014), “Νίκη” (μυθιστόρημα, Πατάκης, 2014, Κρατικό βραβείο μυθιστορήματος, Bραβείo μυθιστορήματος του περιοδικού “Αναγνώστης” και Βραβείο μυθιστορήματος Public), “Νεαρό άσπρο ελάφι” (μυθιστόρημα, Πατάκης, 2016). Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά, αγγλικά, ισπανικά, τσεχικά, λιθουανικά, τουρκικά και εβραϊκά. Μετέφρασε στα ελληνικά το θεατρικό έργο “The Rope” του Patrick Hamilton (α\’ παράσταση: Θέατρο Χώρα, 1998), και έγραψε το σενάριο για την ταινία “Μαύρο γάλα” (σκην. Νίκος Τριανταφυλλίδης, 1999) και για την τηλεοπτική σειρά της ΕΤ1 “Η φωνή” (πάνω στο δικό του μυθιστόρημα, σκην. Γιώργος Οικονόμου, 18 επεισόδια, 2001). Για ένα μικρό διάστημα αναμίχθηκε στην πολιτική, ως μέλος της ΚΕ του κόμματος της Δημοκρατικής Αριστεράς (ΔΗΜΑΡ). Μεταξύ 2002-2010 εργάστηκε ως ραδιοφωνικός παραγωγός, με καθημερινή εκπομπή στα ερτζιανά. Σήμερα κατοικεί πάντα στην Κυψέλη και επιμένει να ελπίζει στο καλύτερο.

The post Χρήστος Χωμενίδης, «Ο Φοίνικας» appeared first on Streamia.gr | Live Streaming Greece - Video Production - Event Management.

Ο Δήμος Αχαρνών, οι εκδόσεις Πνοή και ο Σύλλογος Τριτέκνων Ανατολικής Αττικής «Η ζεστή αγκαλιά», παρουσίασαν το μυθιστόρημα της Μελίνας Τούντα, «Αθέατη απειλή».

Το φωτορεπορτάζ.
Το βιβλίο «Αθέατη απειλή».
H συγγραφέας Μελίνα Τούντα.
Οι εκδόσεις Πνοή.

Για το μυθιστόρημα μίλησαν:

• Μαίρη Γκαζιάνη, συγγραφέας, διευθύντρια σύνταξης του online Πολιτιστικού περιοδικού Books and Style.
• Εύα Νάτση, blogger, δημιουργός της βιβλιοφιλικής ομάδας, «Βιβλίο της παρέας».

Αποσπάσματα διάβασε η συγγραφέας Κατιάνα Στρατηγίου, συντόνισε η εκδότρια των εκδόσεων Πνοή, Κάκια Ξύδη, ενώ μουσικά πλαισίωσε η κομπανία, «Τεχν-Ασματα».

Η Εβελίνα, μια επιτυχημένη δικηγόρος της καλής κοινωνίας, γνωρίζει τον Νικόλα, έναν εξαιρετικό επιστήμονα. Ο έρωτάς τους είναι κεραυνοβόλος. Αυτό θα μπορούσε να είναι και το ευτυχές τέλος της ιστορίας, όμως η μοίρα έχει άλλα σχέδια γι’ αυτούς. Οι δυο τους εμπλέκονται σε μια σκοτεινή υπόθεση που δεν μπορεί να χωρέσει ανθρώπινος νους. Οι ζωές τους γίνονται πιόνια στα χέρια της απληστίας και της αδιαλλαξίας. Όταν η αθέατη απειλή φανερώνεται, είναι πλέον αργά για όλους.

Κρυμμένα μυστικά, συνεχείς ανατροπές και αποκαλύψεις καθηλώνουν τον αναγνώστη στο νέο ερωτικό θρίλερ της Μελίνας Τούντα.

The post Μελίνα Τούντα, «Αθέατη απειλή», στις Αχαρνές appeared first on Streamia.gr | Live Streaming Greece - Video Production - Event Management.

Το Public και οι Εκδόσεις Μεταίχμιο διοργάνωσαν συζήτηση για τη Δημοκρατία στην Ελλάδα της Μεταπολίτευσης με αφορμή το βιβλίο, «Από πού κι ως πού όλοι οι αγώνες είναι δίκαιοι;».

Το φωτορεπορτάζ.
Το βιβλίο «Από πού κι ως πού όλοι οι αγώνες είναι δίκαιοι;».
Οι συγγραφείς Σταύρος Τσακυράκης και Απόστολος Δοξιάδης.
Οι Εκδόσεις Μεταίχμιο.

Η εκδήλωση μεταδόθηκε και ζωντανά από τη σελίδα Facebook του Public, με την υποστήριξη του Bookia.

Με τους συγγραφείς του βιβλίου, Σταύρο Τσακυράκη και Απόστολο Δοξιάδη, συζήτησαν ο δημοσιογράφος Πάσχος Μανδραβέλης και η Δόμνα Μιχαηλίδου, επισκέπτρια λέκτορας στο Κέιμπριτζ.

O Σταύρος Τσακυράκης, καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, καλεσμένος της ελληνικής κοινότητας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, συζητά με τον συγγραφέα Απόστολο Δοξιάδη για τη Δημοκρατία στη Μεταπολίτευση. Μερικά από τα θέματα που τους απασχολούν:

– Είναι η αντίσταση στη δικτατορία μυθοποιημένη;
– Πώς μας καθόρισαν τα πρώτα μεταπολιτευτικά χρόνια;
– Από πού κι ως πού όλοι οι αγώνες είναι δίκαιοι; Ο ρόλος του συνδικαλισμού στην ελληνική κοινωνία.
– Τι είναι το κράτος; Είμαστε όλοι εμείς;
– Η λειτουργία των ελληνικών πανεπιστημίων, ο φοιτητικός συνδικαλισμός και η ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων.
– Συγκρούεται η αρχή της ισότητας με την ελευθερία;
– Υπάρχει πρόβλημα ελευθερίας λόγου στην Ελλάδα;
– Ποιος ο ρόλος της δικαιοσύνης στη σύγχρονη δημοκρατία;

Το μεθυστικό κλίμα νοήματος που έδινε η αντίσταση σε όσους έδρασαν κατά της δικτατορίας εκείνα τα χρόνια δεν μπορείς να το μεταδώσεις αν δεν το έχεις νιώσει ο ίδιος. Αυτό το αίσθημα βαθύτατου νοήματος δεν μπορείς να το εγκαταλείψεις εύκολα. Την απώλειά του, μεταδικτατορικά, μπορώ να την περιγράψω πιο ευαίσθητα ως απώλεια αγαπημένου προσώπου ή, σκληρότερα, με την απώλεια που νιώθει κάποιος τοξικομανής όταν του παίρνουν τα ναρκωτικά του. Πολλοί από όσους έζησαν σε αυτό το κλίμα δεν χειρίστηκαν καλά την απώλεια, δηλαδή δεν την πένθησαν.
– Απόστολος Δοξιάδης

Έχετε ακούσει εσείς στις μέρες μας κανέναν αγώνα που να θεωρείται άδικος; Βγήκαν ας πούμε οι αγρότες και έκλεισαν τους δρόμους. Τι θέλουν; Λεφτά. Από ποιον τα θέλουν τα λεφτά; Από μένα. “Δίκαιος ο αγώνας!” Γιατί; Αν τα θέλουν πρέπει να με πείσουν, όχι με το ζόρι. Έτσι δεν είναι; Έχετε ακούσει εσείς κανέναν να λέει για κάποια κινητοποίηση ότι είναι άδικη; Ότι δεν συμφωνεί μαζί της; Εγώ δεν ξέρω, δεν έχω στο μυαλό μου καμία. Όλοι αγωνίζονται. Για τι αγωνίζονται; Για να πάρουν παραπάνω λεφτά. Σοβαρά; Αυτοί είναι οι αγώνες που υποτίθεται ότι κάνουν; Και όποιος αγωνίζεται είναι καλός, ακόμα και άμα καθαρίζει ανθρώπους; Αλλά θέλω να ρωτήσω: Από πού κι ως πού όλοι οι αγώνες είναι δίκαιοι; Η πεποίθηση ότι είναι δίκαιοι είναι παιδί της δικτατορίας.
– Σταύρος Τσακυράκης

Ο Σταύρος Τσακυράκης γεννήθηκε το 1951 στη Μήθυμνα Λέσβου. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη φιλοσοφία του Δικαίου. Διδάκτορας του συνταγματικού δικαίου στο πανεπιστήμιο Αθηνών. Κατά τη διάρκεια της χούντας ήταν γραμματέας της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος και μέλος της συντονιστικής επιτροπής κατάληψης του Πολυτεχνείου. Για την αντιδικτατορική του δράση συνελήφθηκε και φυλακίστηκε. Τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι ο τομέας με τον οποίον ασχολείται ως επί το πλείστον. Έχει δημόσιο λόγο και παρεμβαίνει ως συνταγματολόγος στα δημόσια πράγματα. Τελευταία ήρθε σε διαμάχη με την πρώην πρόεδρο του Αρείου Πάγου Βασιλική Θάνου. Είναι επίκουρος καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Ο Απόστολος Δοξιάδης γεννήθηκε το 1953 στο Μπισμπέιν της Αυστραλίας, αλλά μεγάλωσε και ζει στην Αθήνα. Σε ηλικία δεκαπέντε ετών έγινε δεκτός στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης για να σπουδάσει μαθηματικά, ενώ συνέχισε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στα εφαρμοσμένα μαθηματικά στην Ecole Pratique des Hautes Etudes στο Παρίσι. Ο Απόστολος Δοξιάδης έχει γράψει 4 μυθιστορήματα. Το μυθιστόρημα “Ο θείος Πέτρος και η εικασία του Γκόλντμπαχ” κυκλοφόρησε το 2000 στην Αγγλία από τους Faber and Faber και στην Αμερική από το Βloomsbury, σε μετάφραση του συγγραφέα, και έχει μεταφραστεί σε 22 γλώσσες. Το 1999, ο Α. Δοξιάδης έγραψε, στα αγγλικά, σχεδίασε και σκηνοθέτησε τη μουσική παράσταση Θεάτρου Σκιών “The Tragical History of Jackson Pollock, Abstract Expressionist”, που παρουσιάστηκε στη Γκαλερί Ζουμπουλάκη, στην Αθήνα. Έχει γράψει και έχει σκηνοθετήσει επίσης δύο ταινίες μεγάλου μήκους, τις “Υπόγεια διαδρομή”, 1983, και “Τεριρέμ”, 1988, που τιμήθηκε με το Βραβείο του Διεθνούς Κέντρου Καλλιτεχνικού Κινηματογράφου (CICAE) στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου, την ίδια χρονιά. Συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο γράφοντας το λιμπρέτο της μουσικής διασκευής του έργου του Σαίξπηρ “Όνειρο θερινής νύχτας”.

Διεθνείς διακρίσεις: “Ο θείος Πέτρος και η εικασία του Γκόλντμπαχ” βρέθηκε στην τελική εξάδα για το Prix Medicis 2000. Στο μυθιστόρημα “Ο θείος Πέτρος και η εικασία του Γκόλντμπαχ” απονεμήθηκε τον Μάιο του 2001 το Primo Peano από το Τμήμα Μαθηματικών του Πανεπιστημίου του Τορίνου.

The post Η Δημοκρατία στην Ελλάδα της Μεταπολίτευσης @ Public Cafe Συντάγματος appeared first on Streamia.gr | Live Streaming Greece - Video Production - Event Management.

The post Βραβεία ΙΒΒΥ 2018 appeared first on Streamia.gr | Live Streaming Greece - Video Production - Event Management.

Οι Εκδόσεις Βακχικόν παρουσίασαν την ποιητική συλλογή της Ιωάννας Διαμαντοπούλου, «Στρατός ξυπόλητων λέξεων».

Η ποιητική συλλογή «Στρατός ξυπόλητων λέξεων».
Η ποιήτρια Ιωάννα Διαμαντοπούλου.
Οι Εκδόσεις Βακχικόν.

Η εκδήλωση μεταδόθηκε και ζωντανά (live streaming) από την BookiaTV!.

Για την ποιητική συλλογή μίλησαν:

• Γιώργος Δάγλας, ποιητής
• Θανάσης Βαβλίδας, συγγραφέας, ποιητής, κριτικός

Για ενδεχόμενη απολογία:
Αγαπώ τα δέντρα
κι ας ψηλώνουν σκόπιμα.
Καθένα μού κρύβει ένα κομμάτι ουρανού,
καθένα με καρφώνει στο παρόν.
Έσφαξα το παρελθόν,
γέμισε η αυλή με αίματα
και ασήμαντες λεπτομέρειες.
Άλλη εκδοχή δεν υπάρχει.

The post Ιωάννα Διαμαντοπούλου, «Στρατός ξυπόλητων λέξεων» appeared first on Streamia.gr | Live Streaming Greece - Video Production - Event Management.

Μετά την παρουσίαση στα Ιωάννινα, την πόλη στην οποία διαδραματίζεται η ιστορία στο μυθιστόρημα «γινάτι» του Γιάννη Καλπούζου, οι Εκδόσεις Ψυχογιόςπαρουσίασαν το βιβλίο στην Αθήνα, στο βιβλιοπωλείο ΙΑΝΟΣ.

Το φωτορεπορτάζ.
Το βιβλίο «γινάτι».
Ο συγγραφέας Γιάννης Καλπούζος.
Οι Εκδόσεις Ψυχογιός.

Η εκδήλωση μεταδόθηκε και ζωντανά από τη σελίδα Facebook των εκδόσεων Ψυχογιός, με την υποστήριξη του Bookia.

Μετά την παρουσίαση στα Ιωάννινα, την πόλη στην οποία διαδραματίζεται η ιστορία στο μυθιστόρημα «γινάτι» του Γιάννη Καλπούζου, οι Εκδόσεις Ψυχογιόςπαρουσίασαν το βιβλίο στην Αθήνα, στο βιβλιοπωλείο ΙΑΝΟΣ.

Για το βιβλίο μίλησε ο ίδιος ο συγγραφέας του, ενώ αποσπάσματα διάβασαν οι ηθοποιοί Θεοδώρα Σιάρκου και Μιχάλης Μαρκάτης.

Συμμετείτε το μουσικό σχήμα Λαλητάδες.

Ο Ζώτος και η Χαβαή, με την πολυκύμαντη ερωτική τους σχέση, ένας αινιγματικός βαρκάρης, μια γυναίκα-αράχνη που γυρεύει δωμάτιο για μια νύχτα κι έναν άντρα για μια ζωή, ο σατανικός κομπογιαννίτης γιατρός Μαργαζής και ο τυχοδιώκτης παπα-Λέρας, ο οποίος παινεύεται ότι εκδύει τις γυναίκες από τα αμαρτήματα κι από τα εσώρουχα, μπλέκονται στο γαϊτανάκι που υψώνει ως μιαρή ή ευλογημένη έκρηξη το γινάτι με αφορμή έναν φόνο, μια αυτοκτονία, τον φόβο της αντεκδίκησης, την καταφρόνια της κοινωνίας, τον πλούτο, τη φτώχια, τη ζήλια, τον πόθο, κάποια ανομολόγητα εγκλήματα, την εθνική ταυτότητα και τον διάβολο ή τον άγγελο που κρύβει καθένας μέσα του. Και κυλά η ζωή τους πότε σαν αγριεμένο ποτάμι και πότε σαν γλυκασμός της άνοιξης.

Πρωταγωνιστές και δευτεραγωνιστές πορεύονται στα χρόνια της ιταλικής κατοχής των Ιωαννίνων του 1917∙ της πρώτης απόπειρας δημιουργίας Βλάχικου πριγκιπάτου στην Πίνδο∙ της εξόρυξης πετρελαίου στη Δραγοψά∙ της εκστρατείας στη Μικρά Ασία∙ της προσφυγιάς Μικρασιατών και Ποντίων, αλλά κι εκείνης των Τουρκογιαννιωτών∙ του διχασμού σε βενιζελικούς και αντιβενιζελικούς και της μάστιγας της ληστοκρατίας στην Ήπειρο. Συνάμα ακολουθούν τα βήματα Εβραίων, Βλάχων, Αλβανών και Σαρακατσάνων, και γενικότερα την ταραγμένη εποχή πριν από το 1922 και κατά την πρώτη δεκαετία του Μεσοπολέμου.

Στην ίδια πατρίδα συνυπάρχουν ή συγκρούονται διαφορετικοί κόσμοι, ομάδες και άτομα∙ σμίγουν ή αποχωρίζονται τα όνειρα κι ανακατώνονται τα αίματα, οι θρησκείες και οι γλώσσες∙ κι όλα συμβαίνουν στα Γιάννενα, στην πόλη των θρύλων και της μυστηριακής γοητείας.

The post Γιάννης Καλπούζος, «γινάτι», στον ΙΑΝΟ Αθήνας appeared first on Streamia.gr | Live Streaming Greece - Video Production - Event Management.

Οι εκδόσεις Όστρια διοργάνωσαν αποχαιρετιστήρια γιορτή για να τιμήσουν τους συγγραφείς που ξεκίνησαν το έργο τους εκεί και πλέον βρίσκονται σε νέα, μεγαλύτερα εκδοτικά σπίτια.

Το φωτορεπορτάζ.
Οι εκδόσεις Όστρια.
Οι τιμώμενοι συγγραφείς Μάριος Καρακατσάνης, Γεώργιος Κατσούλας, Δημήτρης Σίμος.

Η εκδήλωση μεταδόθηκε και ζωντανά από τη BookiaTV!.

Πιο συγκεκριμένα, η βραδιά αφιερώθηκε στους κ.κ.

• Μάριο Καρακατσάνη (εκδ. Λιβάνης),
• Γεώργιο Κατσούλα (εκδ. Λιβάνης) και
• Δημήτρη Σίμο (εκδ. Bell).

Οι εκδόσεις Όστρια φαίνεται να διαμορφώνουν και ένα επιπλέον, ενδιαφέρον προφίλ στον εκδοτικό χώρο. Είναι το εκκολαπτήριο νέων συγγραφέων στους οποίους δίνεται η ευκαιρία να αποδείξουν την αξία τους και να ανοίξουν το συγγραφικό τους μέλλον.

«Οι τιμώμενοι συγγραφείς είναι τέτοιες περιπτώσεις», δήλωσε στο Bookia ο εκδότης της Όστρια, Γιάννης Κοτσαφτόπουλος.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν οι διαχειριστές της ιστοσελίδας Βιβλιοσημεία και των ομάδων Βιβλίο της παρέας, Βιβλιοαρώματα, Βιβλιο-Παρουσιάσεις-Κριτικές, Βιβλιοταξιδεύματα, Βιβλιομαγεία, Bookaholic Thoughts και Βιβλίων Έργα.

Οι συγγραφείς θα είναι στη διάθεσή των παρευρισκομένων να απαντήσουν σε ερωτήσεις, να συνομιλήσουν μαζί τους και να υπογράψουν αντίτυπα των νέων τους πονημάτων, που θα φιλοξενούνται στον χώρο μας για την ημέρα αυτή.

The post Εκδόσεις Όστρια, αποχαιρετιστήρια εκδήλωση συγγραφέων appeared first on Streamia.gr | Live Streaming Greece - Video Production - Event Management.

Με αφορμή την Παγκόσμια ημέρα της Ποίησης (21/3), οι ηθοποιοί Δημήτρης Βερύκιος και Ντομένικα Ρέγκου με τους συνεργάτες τους, ανέβασαν την μουσικο-ποιητική παράσταση, “Σαν πουλάκια που όλη τη μέρα εκλάψαν και αποστάσαν…”, με ερωτικά ποιήματα και τραγούδια των Κώστα Καρυωτάκη και Μαρίας Πολυδούρη.

Το φωτορεπορτάζ.

Με αφορμή την Παγκόσμια ημέρα της Ποίησης (21/3), οι ηθοποιοί Δημήτρης Βερύκιος και Ντομένικα Ρέγκου με τους συνεργάτες τους, ανέβασαν την μουσικο-ποιητική παράσταση, “Σαν πουλάκια που όλη τη μέρα εκλάψαν και αποστάσαν…”, με ερωτικά ποιήματα και τραγούδια των Κώστα Καρυωτάκη και Μαρίας Πολυδούρη.

Η ροή της σκηνικής δράσης έγινε με την μορφή διαλόγου των δύο μεγάλων ποιητών και με φόντο τον ανεκπλήρωτο έρωτα τους. Τα ποιήματα και τα τραγούδια συνδυάστηκαν με τρόπο που δημιούργησε ένα συμπαγές σύνολο δραματοποιημένης ποίησης αλλά και εικόνες που ανέδειξαν την έντονη προσωπική σχέση των δύο ποιητών.

Η σκηνοθεσία επέλεξε την απόλυτα λιτή σκηνική παρουσίαση, αφήνοντας τον Λόγο να πρωταγωνιστεί που, σε συνδυασμό με την ερμηνεία σπουδαίων μουσικών συνθέσεων, απέδωσε την ουσία αλλά και την αισθητική που αρμόζει στα μεγαλειώδη πρόσωπα!

Συντελεστές

• ΝΤΟΜΕΝΙΚΑ ΡΕΓΚΟΥ (Απαγγελία – τραγούδι)
• ΑΡΕΤΗ ΚΟΚΚΙΝΟΥ (Κιθάρα)
• ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΜΠΑΚΑΛΟΣ (Βιολοντσέλο)
• ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΕΡΥΚΙΟΣ (Σκηνοθεσία – απαγγελία – τραγούδι)

The post Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, μουσικο-ποιητική παράσταση από τον Δημήτρη Βερύκιο appeared first on Streamia.gr | Live Streaming Greece - Video Production - Event Management.

Στο πλαίσιο της έκθεσης «160 χρόνια made in Greece. Βιομηχανία, πρωτοπορία, καινοτομία», η Innovathens και οι Εκδόσεις Επίκεντρο παρουσίασαν το βιβλίο του Έντμουντ Φελπς, «Πρόοδος για όλους. Πώς η καινοτομία από τα κάτω δημιουργεί θέσεις εργασίας, προκλήσεις και αλλαγή».

Το φωτορεπορτάζ.
Το βιβλίο «Πρόοδος για όλους».
Ο συγγραφέας Έντμουντ Φελπς.
Οι Εκδόσεις Επίκεντρο.

Για το βιβλίο και το θέμα του μίλησαν:

• Κώστας Αναγνωστόπουλος, καθηγητής Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης (ΔΠΘ), επιμελητής του βιβλίου
• Αρίστος Δοξιάδης, οικονομολόγος
• Αντώνης Οικονόμου, διευθυντής Innovathens

Τη συζήτηση συντόνισε ο Πέτρος Παπασαραντόπουλος, εκδότης, συγγραφέας ο οποίος καλωσόρισε το κοινό στο χώρο της Innovathens στο Γκάζι, εκεί όπου χτυπάει η καρδιά της νεοφυούς επιχειρηματικότητας. Σχολίασε την προδιάθεση στο άκουσμα της κυκλοφορίας ενός βιβλίου νομπελίστα οικονομολόγου με πρώτη τη σκέψη ότι θα πρόκειται για ένα βιβλίο γεμάτο στοιχεία, πίνακες, διαγράμματα… αλλά και το εάν αναφέρει κάτι για τη χώρα μας.

«Και οι δύο προσδοκίες διαψεύδονται στο εν λόγω βιβλίο το οποίο προσεγγίζει τα ζητήματα με ολιστικό, απλό και ιδιαίτερα εύληπτο τρόπο», είπε ο κος Παπασαραντόπουλος και ξεκαθάρισε ότι το βιβλίο θεωρεί ως καθοριστικό παράγοντα το «τι συμβαίνει στον κόσμο των ιδεών».

Παρόλο που ο συγγραφέας αναφέρεται πολύ λίγο συγκεκριμένα στην Ελλάδα, δίνει την εντύπωση ότι συνολικά μιλάει για τη χώρα μας, «περιγράφει, χωρίς να την αναφέρει, το γιατί απέτυχε η Ελλάδα του», είπε και συμπλήρωσε ότι όλα τα στοιχεία μπορούν να διαβαστούν και σε σχέση με την Ελλάδα.

Ο επιμελητής της ελληνικής έκδοσης, Κώστας Αναγνωστόπουλος, σχολιάζει στον πρόλογό του ότι στις σύγχρονες οικονομίες κεντρικό ρόλο παίζει η καινοτομία και η σύγχρονη επιχειρηματικότητα, ενώ ο Φελπς παρατηρεί πώς λειτουργούν αυτές οι οικονομίες και μας περιγράφει τη λειτουργία τους με όρους φυσιολογίας με νέες ιδέες να επωάζονται κάθε μέρα δημιουργώντας την ανάγκη καθημερινής επεξεργασίας και ο συγγραφέας περιγράφει στο βιβλίο αυτό, τι χρειάζεται για να υπάρξει καινοτομία.

Ως βασική προϋπόθεση θέτει ο συγγραφέας, κάθε κράτος να κατανοήσει την πηγή της δύναμής του διότι διαφορετικά κινδυνεύει να χάσει το όποιο πλεονέκτημα έχει, και δυστυχώς η Ελλάδα δεν πληροί αυτή τη βασική προϋπόθεση προσπαθώντας να εξηγήσει όλα τα προβλήματά της αναγάγοντάς τα στον «ξένο παράγοντα».

Την ίδια σημασία δίνει ο συγγραφέας στο «όραμα» που πρέπει να υπάρχει σε μία οικονομία που παλεύει να αναπτυχθεί και ο ομιλητής αναφέρθηκε πάλι αρνητικά στην Ελλάδα όπου κυριαρχεί η λογική του μηδενικού ρίσκου ενώ αντίθετα ο υψηλός δυναμισμός έλκει σε ευκαιρίες και γοητεύει τους νέους.

Ο οικονομολόγος Αρίστος Δοξιάδης σχολίασε το τεράστιο μέγεθος της έννοιας «καινοτομία» σε παγκόσμια κλίμακα και διαβεβαίωσε την ευκολία ανάγνωσης του βιβλίου του Φελπς ακόμα και από μη ειδικούς, «περιέχει ελάχιστα στοιχεία», είπε.

Θεμέλιο της λογικής του συγγραφέα είναι ο ορισμός του τι είναι «μοντέρνα οικονομία», με κεντρικό χαρακτηριστικό της το «δυναμισμό», το περιβάλλον όπου πολλοί άνθρωποι έχουν κίνητρα και διάθεση να καινοτομήσουν, κάτι καθόλου αυτονόητο, σπάνιο ακόμη και σήμερα. Διαχώρισε τη ζωντάνια και την αξιοποίηση ευκαιριών από το δυναμισμό.

«Πορεία προς το άγνωστο» είναι ο δυναμισμός στην οικονομία, αξιοποιείς αυτά που ξέρεις αλλά προσπαθείς να φανταστείς καινούργια πράγματα.

Ο ομιλητής όρισε τα στάδια ανάπτυξης των οικονομιών, με πρώτο στάδιο την παραγωγή να καθορίζεται από παράγοντες που υπάρχουν στο περιβάλλον της, με δεύτερο στάδιο τη δυνατότητα συνδυασμού αυτών των παραγόντων και τρίτο στάδιο την καινοτομία με δυνατότητα παραγωγής συνεχώς καινούργιας γνώσης.

Ο συγγραφέας χωρίζει τις χώρες σε ομάδες βάσει των παραπάνω σταδίων ανάπτυξης, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας τοποθετώντας την κάτω από το μέσο όρο λόγω του χαρακτηριστικού της να είναι τελικά πολύ πιο πλούσια απ’ ότι δείχνουν οι δείκτες παραγωγικότητας και ανταγωνιστικότητας, «ένα παράδοξο», είπε ο κος Δοξιάδης.

Κατά τον συγγραφέα, σημαντικό στοιχείο είναι η φαντασία των ανθρώπων που είναι ήδη μέσα στην οικονομία, σε αντιδιαστολή με την πεποίθηση ότι οι επιχειρηματίες μετατρέπουν σε προϊόν κάτι που συλλαμβάνεται στον ακαδημαϊκό χώρο.

Η συμπεριφορά των χρηστών σε μία οικονομία είναι επίσης σημαντικός παράγοντας και ως παράδειγμα ανέφερε την αγροτική παραγωγή στην οποία η καινοτομία εισέρχεται με αργούς ρυθμούς, συντηρητισμός τον οποίο βρίσκει λογικό λόγω της ευαισθησίας στην παραγωγή.

Το «τεστ της πεθεράς» είναι δείκτης ανάπτυξης της καινοτόμας επιχειρηματικότητας σε μία χώρα βάσει της δυνατότητας που έχει να απαντήσει «έχω φτιάξει μία νέα επιχείρηση η οποία παράγει κάτι καινοτόμο», στην υποτιθέμενη ερώτηση της υποψήφια πεθεράς, «εσύ τι κάνει παιδί μου;».

Η «βασική ασφάλεια» είναι ένας παράγοντας που ενισχύει ή περιορίζει την καινοτόμα επιχειρηματικότητα, παρόλο που φαίνεται αντίθετο με την γενική αρχή της ανάληψης ρίσκου. «Πρέπει να υπάρχουν λύσεις σε περίπτωση εμφάνισης οποιουδήποτε προβλήματος εμφανιστεί», απώλεια κεφαλαίου, θέματα υγείας κ.λπ.. Οι βασικές υποδομές πρέπει να βοηθούν τους ανθρώπους να πάρουν ρίσκα!

Ως παράδειγμα ανέφερε έρευνα για τα χαρακτηριστικά ενός νέου επιχειρηματία στην οποία καταδεικνύεται ότι το βασικότερο είναι ένα «μικρό μαξιλάρι», μία μικρή περιουσία, ένα κομπόδεμα που θα του επιτρέψει να συντηρηθεί έως ότου ανθίσει η καινοτομία του.

Ποιες προϋποθέσεις όμως λείπουν από την Ελλάδα για την ανάπτυξη καινοτόμας επιχειρηματικότητας; Η αδυναμία απολύσεων ακόμα και όταν οι επιχειρήσεις έχουν σημαντικούς λόγους να το κάνουν, η απουσία συγκέντρωσης κεφαλαίου ώστε να υπάρχει διαθέσιμο κεφαλαίο για επένδυση στην καινοτομία, οι αβέβαιοι θεσμοί όπως η φορολογία και η ύπαρξη περιορισμών στην ανάπτυξη της οικονομίας.

Την «τεχνολογική ανεργία» με την ανάπτυξη της τεχνητής ευφυίας, θεωρεί ο ομιλητής σημαντικό ζήτημα για τις καινοτόμες οικονομίες, ένα θέμα για το οποίο απαιτείται πολύ περισσότερη βιβλιογραφία για να καλυφθεί έστω μερικώς.

Ο Κώστας Αναγνωστόπουλος αναρωτήθηκε αρχικά για το ποιος είναι ο Έντμουντ Φελπς, «είναι δεξιός; αριστερός; σοσιαλιστής;», ένα ερώτημα που πηγάζει από τις θέσεις του συγγραφέα διότι δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ξεκάθαρα και αυτό ίσως είναι ο λόγος που η Σουηδική Ακαδημία άργησε τόσο πολύ να του απονείμει το Νόμπελ οικονομικών το 2006.

«Σε τι συνίσταται το έργο του Φελπς;», αναρωτήθηκε πάλι ο ομιλητής και σημείωσε ότι πυρήνας του ερευνητικού του έργου είναι η πεποίθηση ότι οι σύγχρονες νεωτεριστικές οικονομίες πρέπει να προσεγγιστούν ως δημιουργική κοινωνική διεργασία στην οποία κεντρικό ρόλο έχει έχει η καινοτομία και η επιχειρηματικότητα, ειδάλλως θα παραμένουν ακατανόητες οι μεγάλες διακυμάνσεις στις οποίες υπόκειται ο καπιταλισμός.

Εξίσου σημαντικό ζήτημα στη σκέψη του συγγραφέα είναι η «οικονομική δικαιοσύνη», ζήτημα με το οποίο έχει ασχοληθεί εκτενώς στο παρελθόν και αυτή η διπλή έγνοια του Φελπς, η κατανόηση των σύγχρονων οικονομιών και η βελτίωση της κοινωνίας προς την κατεύθυνση της ελευθερίας και της ποιότητας ζωής, διαπερνά το βιβλίο του.

«Είναι βιβλίο οικονομικών; Οικονομικής ιστορίας; Οικονομικά της ανάπτυξης; Οικονομική της καινοτομίας; ή πρόκειται για ένα σύγχρονο πλούτο των εθνών;», έθεσε τα ερωτήματα ο ομιλητής και συνέχισε αναλογιζόμενος το φαινόμενο, σε ένα βιβλίο οικονομικών να έχουν κεντρικό ρόλο μη οικονομικές έννοιες όπως «συμπερίληψη», «ζεύξη», «αυτοπραγμάτωση», «αυτοσεβασμός», «αυτοέκφραση», «δημιουργικότητα», «ζωτικότητα», προσωπική πρόοδος και ακμαιότητα», αλλά και να παρελαύνουν και μη οικονομολόγοι συγγραφείς, «Αριστοτέλης», «Χιουμ», «Βολταίρος», «Τζων Ντιούι», «Ουίλιαμ Τζέιμς» «Τζο Ρολς», «Αβραάμ Μάσλου», «Σαίξπηρ», «Θερβάντες»…

«Παρόλο που αυτές οι αναφορές στην φιλοσοφία και τη λογοτεχνία φαίνονται δυσεξήγητες, δεν είναι» , σχολίασε ο ομιλητής δεδομένου του ερωτήματος που θέτει ο συγγραφέας και της απάντησης που κομίζει. Προσπαθεί να ερμηνεύσει το ιστορικά πρωτοφανές γεγονός της οικονομικής μεγέθυνσης που παρατηρήθηκε στις ΗΠΑ από τον 19ο αιώνα και εντεύθεν, πρωτοφανές με δεδομένο ότι για αιώνες το βιοτικό επίπεδο παρέμενε στάσιμο.

Ως κεντρικό συμπέρασμα στο βιβλίο, ο ομιλητής θεωρεί το ότι η νεωτεριστική οικονομία αποδεικνύεται ανώτερη και σε ότι αφορά την ατομική άνθηση όσο και την κοινωνική δικαιοσύνη. Ο συγγραφέας διαπιστώνει όμως και έντονα σημάδια κόπωσης τα οποία οφείλονται στους χαμηλούς ρυθμούς παραγωγικότητας, λόγω της επιρροής αυτών των οικονομιών από το «κορπορατικό» πνεύμα και την «παραδοσιοκρατία» και αν θέλουν οι οικονομίες αυτές να επανακτήσουν τον δυναμισμό τους, πρέπει να απωθήσουν αυτές τις συντηρητικές αντιλήψεις.

Καθοριστικό παράγοντα της δημιουργίας των σύγχρονων οικονομικών ο συγγραφέας θεωρεί την καινοτομία, «η ταχεία ανάπτυξη κατέστη δυνατή όταν ο άνθρωπος εφηύρε τη μέθοδο της εφεύρεσης», γράφει χαρακτηριστικά.

Αυτό το πνεύμα δεν ενέχει αγάπη για το ρίσκο, σημειώνει ο συγγραφέας, θεωρεί την προοπτική των μη προβλεπόμενων συνεπειών του ταξιδιού στο άγνωστο, ως πολύτιμο κομμάτι της εμπειρίας και όχι ως μειονέκτημα, η αυτοανακάλυψη και η προσωπική εξέλιξη είναι σημαντικές αξίες της ζωτικότητας.

Πάνω σε αυτή την κουλτούρα εδράστηκε ο δυναμισμός των σύγχρονων οικονομιών κατά το συγγραφέα και ως δυναμισμό ορίζει την επιθυμία και ικανότητα για καινοτομία ανεξάρτητα από τις συνθήκες και τα εμπόδια.

Η καινοτομία δεν διαφέρει από την επιστημονική και καλλιτεχνική δημιουργία.

Ως κουλτούρα της καινοτομίας ορίζει τον πειραματισμό, τη διερεύνηση, την ανακάλυψη, την επινόηση, τη φαντασία, την επίλυση προβλημάτων, και ως πεμπτουσία του οικονομικού δυναμισμού, τη γοητεία του καινούργιου η οποία εξελίχτηκε σε μαζική φρενίτιδα σαρώνοντας αρτηριοσκληρωτικούς θεσμούς και αντιλήψεις δημιουργώντας την «καλή οικονομία», αυτή που προσφέρει τις δυνατότητες για την καλή ζωή, «η καινοτομία δεν διαφέρει από την επιστημονική και καλλιτεχνική δημιουργία», σχολίασε ο ομιλητής.

Στις σύγχρονες οικονομίες μεγάλο τμήμα του πληθυσμού ακμάζει, όχι όμως όλοι.

«Στις σύγχρονες οικονομίες μεγάλο τμήμα του πληθυσμού ακμάζει, όχι όμως όλοι», συμπεραίνει ο συγγραφέας στο βιβλίο του, όπως «ανεργία» δεν σημαίνει ότι όλοι είναι άνεργοι, και διαχωρίζει τη θέση του απ’ όσους πιστεύουν ότι η ατομική ακμαιότητα, υλική και ψυχική, συναρτάται με τη μεγιστοποίηση του διαθέσιμου ελεύθερου χρόνου, τη βασική συνιστώσα της «ουτοπίας της αριστεράς». Η ανάπαυση και η διασκέδαση δεν μπορεί να θεωρούνται αυτοσκοπός αλλά ως αναγκαία ανάπαυλα για την επιστροφή στη δημιουργική ζωή, «η παραγωγή μετράει, όχι η ληθαργική κατανάλωση».

Η παραγωγή μετράει, όχι η ληθαργική κατανάλωση.

Ο συγγραφέας εστιάζει στον κορπορατισμό θεωρώντας τον «μέγιστη αρρώστια», στοχεύοντας τα πυρά του προς αυτή την κατεύθυνση.

Ο διευθυντής της Innovathens, Αντώνης Οικονόμου, ως οικοδεσπότης της εκδήλωσης, σύστησε ανεπιφύλακτα την επίσκεψη στην έκθεση «160 χρόνια made in Greece. Βιομηχανία, πρωτοπορία, καινοτομία», 1860-1975, που φιλοξενείται στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων και το Βιομηχανικό Μουσείο Φωταερίου.

Συνέδεσε τη βιωματική του εμπειρία από την Innovathens με το βιβλίο του Φελπς, την καινοτομία και το μέλλον. «Κέντημα» χαρακτήρισε το βιβλίο το οποίο ξεφεύγει από τα τετριμμένα και ανοίγει προοπτικές. «Ο νεωτεριστικός καπιταλισμός ήταν το καλύτερο σύστημα στην ανάπτυξη της ανθρώπινης ιστορίας που βασίστηκε στην καινοτομία και τη δημιουργικότητα», είπε ο ομιλητής.

Περίτεχνα και βαθυστόχαστα κινείται ο συγγραφέας μεταξύ μικρο- και μακρο-οικονομίας, τη φιλοσοφία, την κοινωνιολογία και την οικονομική ιστορία, το φιλελευθερισμό και την ουτοπία, διατυπώνοντας ένα σχήμα, ένα όραμα που ξεκινάει από τη βάση, από τα θεμέλια, και κατά την υλοποίησή του θα δίνει χαρά στους συντελεστές του.

Καπιταλισμός = Ατομική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής + δημιουργικότητα και καινοτομία.

Συνέχισε αναφερόμενος σε σχετικά αποφθέγματα προσωπικοτήτων της ιστορίας, Ρούσβελτ, Αριστοτέλης, Χιουμ, Σμιθ, που συνηγορούν στις απόψεις που διατυπώνει ο συγγραφέας στο βιβλίο του. Συνέχισε με αναφορές σε έννοιες που ξεκαθαρίζονται στο βιβλίο, όπως ο καπιταλισμός, στον ορισμό του οποίου συγκαταλέγει πλέον και τη διάσταση της καινοτομίας, «ατομική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής + δημιουργικότητα και καινοτομία», γράφει συγκεκριμένα.

Δεν θεωρεί ο συγγραφέας χρήσιμο δείκτη δυναμισμού το ρυθμό ανάπτυξης και θεωρεί τον καπιταλισμό ως ένα «απέραντο φυτώριο φαντασίας». Παρόλο που ο ομιλητής θεωρεί το βιβλίο ως «παιάνα» του καπιταλισμού, δεν το χαρακτηρίζει αισιόδοξο.

Συνέχισε περιγράφοντας τις αιτίες της κάμψης του καπιταλισμού συμπληρώνοντας τις «κατά Φελπς» αιτιάσεις, την απώλεια δυναμισμού και τον νεο-συντεχνιασμό, χαρακτηριστικά με τα οποία οδηγούμαστε σε μία παγωμένη κατάσταση πραγμάτων. «Οι ασκούμενες οικονομικές πολιτικές δεν είναι απλώς υλικά εργαλεία, αντικατοπτρίζουν την κουλτούρα της κοινωνίας» είπε ο κος Οικονόμου και σημείωσε ότι όλες οι αρχές όπως, «ο εαυτός μου, ετοιμότητα να αποδέχομαι τις αλλαγές, επιθυμία του ανταγωνισμού, ανάληψη πρωτοβουλίας, βούληση να αφιερώνομαι, όλα τα εμπόδια είναι καλοδεχούμενα», βρίσκονται σε υποχώρηση.

Αναφέρθηκε στη συνέχεια στη θέση του Φελπς για την ανάγκη να αναλαμβάνουν κυβερνητικές θέσεις άνθρωποι με επιχειρηματική εμπειρία, στην αλλαγή του τραπεζικού συστήματος, τη δημιουργία μικρότερων σχημάτων, την αξία ανάληψης ρίσκου, «η οικονομική ελευθερία δεν είναι πανάκεια και δεν σχετίζεται με την μείωση των φόρων, δεν κάνουν καλό στο δυναμισμό όλες οι ελευθερίες», σημείωσε.

«Τι σημαίνει μαζική άνθηση; Καινοτομία από τα κάτω;», αναρωτήθηκε ο ομιλητής και σημείωσε ότι δεν δίνονται σαφείς, ρητές απαντήσεις σε τέτοιους προβληματισμούς. Ερωτήματα κατέθεσε και ο ίδιος για να προκύψει ένας προβληματισμός.

«Αντικατάσταση θέσεων εργασίας μέσω του εκσυγχρονισμού των μεθόδων παραγωγής σε αντίστιξη με τη δυνατότητα παραγωγής νέων προϊόντων και μεθόδων παραγωγής», «Μπορεί η επιχειρηματικότητα να αντικαταστήσει την κλασική μισθωτή εργασία;», «Ποιες είναι οι δυνατότητες ανάπτυξης της δημιουργικότητας από τα κάτω;», «Πως περνάμε από την έρευνα στην υλοποίηση;», «Κρατικές ή ιδιωτικές οι επενδύσεις στην έρευνα και ανάπτυξη;», «Πως ενισχύουμε και ενθαρρύνουμε την καινοτομία;», «Τι συνέργειες μπορούν να υπάρξουν μεταξύ δημοσίου και ιδιωτών;», «Πως μπορεί να εμπλακεί η κοινωνική επιχειρηματικότητα;», είναι τα ερωτήματα που έθεσε ο ομιλητής συνδυάζοντάς τα με στατιστικά στοιχεία πρακτικών σε διάφορες χώρες.

Ο συγγραφέας διαπιστώνει ότι ο σύγχρονος καπιταλισμός αρχίζει να φθείρεται από τη δεκαετία του ’70 αποδίδοντας το φαινόμενο στο αδυνάτισμα των αξιών του συστήματος, το οποίο θεωρεί βασικό στοιχείο της αιτιακής αλυσίδας.

Τέλος, χαρακτήρισε πλούσιο σε ιδέες, καινοτομικές ιδέες και αναφορές το βιβλίο και αξίζει να παλέψει κανείς για την προοπτική που παρουσιάζει.

Πού οφείλεται το πρωτοφανές γεγονός της ραγδαίας οικονομικής ανάπτυξης η οποία παρατηρήθηκε στις ΗΠΑ και σε ευρωπαϊκές χώρες από τον 19ο αιώνα και μετά; Και πού οφείλονται τα σημάδια κόπωσης τα οποία εμφανίζουν οι οικονομίες αυτές την τελευταία πεντηκονταετία;

Η απάντηση στα δύο αυτά ερωτήματα του νομπελίστα οικονομολόγου Έντμουντ Φελπς στο “Πρόοδος για όλους” είναι καινοφανής και προκλητική. Ο δυναμισμός των δυτικών κοινωνιών οφείλεται πρωτίστως στο μαζικό πνεύμα καινοτομίας – επινόηση ή βελτίωση νέων προϊόντων και νέων παραγωγικών διεργασιών – που εμπότισε εκατομμύρια ανθρώπους, και όχι μόνον σε κάποιους οραματιστές επιχειρηματίες. Η επιδίωξη υλικής ευημερίας και η πεποίθηση ότι το «ευ ζην» απορρέει από τη δημιουργία και την αντιμετώπιση των προκλήσεων τροφοδότησαν το καινοτομικό πνεύμα.

Η κάμψη του δυναμισμού αυτών των κοινωνιών από τη δεκαετία του 1960 και μετά οφείλεται στη διάβρωσή τους από το κορπορατιστικό πνεύμα και την παραδοσιοκρατία. Εάν θέλουν να ανακτήσουν τον δυναμισμό τους, οι οικονομίες θα πρέπει να απωθήσουν αυτές τις συντηρητικές αντιλήψεις, που επανεμφανίστηκαν επιθετικά τις τελευταίες δεκαετίες υπό τον μανδύα του αριστερού και δεξιού λαϊκισμού και τις καθηλώνουν σε στασιμότητα.

Η “Πρόοδος για όλους” είναι ουσιαστικής σημασίας για όσους ενδιαφέρονται, πρακτικά και θεωρητικά, να κατανοήσουν τις πηγές της ευημερίας και τις προοπτικές των δυτικών κοινωνιών, και ειδικότερα της καταδυναστευμένης από τον κρατισμό και κορπορατισμό χώρα μας.

The post Έντμουντ Φελπς, «Πρόοδος για όλους» appeared first on Streamia.gr | Live Streaming Greece - Video Production - Event Management.

Οι Εκδόσεις Εύμαρος και η Πόλυ Χατζημανωλάκη παρουσίασαν το βιβλίο, «Βωβόν ξύλον. Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Κατάθεση ερευνητικής ανάγνωσης».

Το φωτορεπορτάζ.
Το βιβλίο «Βωβόν ξύλον. Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Κατάθεση ερευνητικής ανάγνωσης».
Η συγγραφέας Πόλυ Χατζημανωλάκη.
Οι Εκδόσεις Εύμαρος.

Η εκδήλωση μεταδόθηκε και ζωντανά (live streaming) από το BookiaTV!.

Για το βιβλίο μίλησε η ίδια η συγγραφέας Πόλυ Χατζημανωλάκη ενώ σκέψεις και αποσπάσματα διαδρομών ερμήνευσε η ηθοποιός Σοφία Φιλιππίδου.

Την εκδήλωση συντόνισε ο υπεύθυνος των εκδόσεων Εύμαρος, Πέτρος Κακολύρης.

Πρόκειται για μια προσωπική αφήγηση με ντοκουμέντα, το ημερολόγιο μιας ερευνητικής ανάγνωσης, ο τρόπος που διάβασα το Παπαδιαμαντικό έργο (ένα μέρος του δηλαδή).

Η ανάγνωση ως κουτί θαυμάτων.

Μια διαδρομή που νιώθω την ανάγκη να αφηγηθώ. Δεσίματα του λόγου, συμβολικές δρακοντοκτονίες, διπλά και ομοιώματα, σημάδια, μνημονοτεχνική των Κολλυβάδων, η ατέλειωτη εφηβεία της Φραγκογιαννούς, οι μαγικοί κήποι, η γλώσσα των μογιλάλων, το τραγούδι του κυρ Βοριά, το αντηχείο του κοχυλιού, τα πάθη της ταραντέλας, το “αυτίον της γης” και άλλοι μαργαρίτες της διαδρομής που κατά καιρούς έχω μοιραστεί στο ιστολόγιό μου ή έχουν δημοσιευτεί σε λογοτεχνικά περιοδικά αλλά και άλλα καινούργια που αποφάσισα να συγκεντρώσω σε ένα βιβλίο.

The post Πόλυ Χατζημανωλάκη, «Βωβόν ξύλον» appeared first on Streamia.gr | Live Streaming Greece - Video Production - Event Management.